Mensen die geïnteresseerd zijn in de democratie en onze manier van besturen raken op een gegeven moment volledig verdwaald in het woud van termen en definities. Want het lijkt er net op alsof niemand precies weet in wat voor ‘besturingssysteem’ we nu precies leven. En het lijkt er óók net op alsof het de bedoeling is dat we hier niet achter komen.

Een bloemlezing van de verschillende termen:
1. “Democratische rechtsorde” of “Democratische rechtsstaat”
Deze gooi ik voor het gemak even op één hoop. Deze termen worden vooral gebruikt door mensen die ín of voor de instituties werken, ook door academici. Hierbij staat de rechtsorde of de rechtsstaat voorop en centraal: rule by law. En dit is democratisch van aard, waarbij één van de drie machten, de wetgevende macht, wordt verkozen via verkiezingen. Maar daarmee is het nog geen “democratie”.

2. “Representatieve democratie”
Deze term wordt vooral gebruikt ‘naar buiten’ toe, om het gewone volk te vertellen hoe wij worden bestuurd. Mensen stellen “democratie” dan ook gelijk aan verkiezingen, maar dit heeft weinig met elkaar te maken. We mogen verkiezen wie ons regeert, waarvan wordt aangenomen (!) dat zij ons vertegenwoordigen, omdat het slechts indirect is.

3. “Rule-based world order”
Deze term wordt minder gebruikt in Nederland zelf, maar in internationale kringen (o.a. Navo) is dit de basis. Deze term wordt door Mark Rutte zélf gebruikt en door Putin om het westen mee te typeren. Ook hierbij staan de regels dus centraal. De overeenkomst tussen “Rules” en “Ruler” zijn ook niet vreemd. Via regels kun je namelijk heersen. De westerse landen zijn nogal gehecht aan deze regeltjes, want dat is de basis van de onderdrukking van de rest van de wereld. De slavernij was ooit óók regel. Zolang de Atlantische machten, die wij níét kunnen verkiezen, de regels kunnen blijven bepalen blijft hun wereldorde in stand.

4. “Democratie”
Er wordt beweerd dat onze huidige staatsvorm is gebaseerd op het oude Athene. Lees daar eens over (https://lnkd.in/eT2vquTg), zoek dan de overeenkomsten met ons huidige systeem en je zult zien dat die heel lastig te vinden zijn. In een wáre democratie (“demos” “cratos”) heerst het volk namelijk zelf, direct. En dat is, zeker in Nederland, gewoon niet het geval. Wij laten ons regeren.

Als je het afpelt, leven wij niet in een democratie, maar in een “representatief-democratische rechtsstaat als onderdeel van de rule-based-world-order”. Zo, het kan maar helder zijn…

Maar in feite is het niet heel veel meer dan het oude feodale systeem van adel en burgerij met voorrechten (privileges) waarvan wij het recht hebben verworven om uit hun midden onze meesters te kiezen, waar dit vroeger vóór ons werd bepaald. De klassescheiding (heersende klasse en volk) van het “ancien regime” is er dus nog altijd en van een democratie is toch écht geen sprake.

Tijd dat er open kaart wordt gespeeld door de vertegenwoordigers naar de mensen die zij zeggen te vertegenwoordigen.